ANUNNAKI

ทีแรกตั้งใจว่าจะอัพเดทเรื่องราวให้ได้ในทุกวัน

คิดว่าต้องมีอะไรเกิดขึ้นเยอะแยะแน่

เพราะว่าเด็กบ้านนอกอย่างเรา ต้องเข้ากรุง เพื่อฝึกงาน

จากที่ไม่เคยอยู่กรุงเทพ มาเมืองกรุงนับครั้งได้

ก็ต้องมาใช้ชีวิตอยู่นี่ถึง 4 เดือน

 

แต่ที่เราเขียนได้ไม่ทุกวัน

ก็เพราะว่าที่หอไม่มีเน็ต ว้า ว้า ว้า ว้า ว้า แย่จัง

แต่ไม่เป็นไรหรอก :) ถ้าว่างๆ ก็จะพยายามหาทางแระกานนะ

 

ตอนนี้เข้ากรุงได้ 5 คืนแล้ว ยังไม่ได้เริ่มฝึกงานเลย

อีก 2 วัน รอให้ถึงวันจันทร์ก่อนเถอะ

จะได้รู้ ว่าลูกผีหรือลูกคน

 

วันแรกเราต้องตระเวนหาหอกับพี่ และเพื่อนของพี่อีก 1 คน

ร้อนตับจะแตก ร้อนมากมาก ร้อนมากมาย ร้อนที่สุด

นี่เข้าฤดูหนาวแล้วจริงเหรอ?

เดินขาลากอยู่เกือบ 4 ชั่วโมง

ตระเวนตามหอต่างๆ กว่า 20 หอ

สุดท้ายเลือกหอที่น่าจะโอที่สุดได้ 3 หอ

แต่ก็ยังไม่ชัวร์ว่าจะเอารึเปล่า

เพราะว่าไม่ใช่หอที่ถูกใจที่สุด พูดง่ายๆ ว่ายังไม่ใช่เท่าไหร่

 

วันรุ่งขึ้น หาอีก คราวนี้ไปกับพี่แค่ 2 คน

จนได้หอพักที่เดิมมีสภาพเป็นตึกแถว แล้วกั้นห้องชั้นบนให้เป็นห้องให้นักศึกษาพัก

ไม่พลุกพล่าน มีแค่ 8 ห้อง

สภาพห้องโดยรวมโอเคมาก ราคาก็ยิ่งโอเค

แถมยังอยู่ใกล้ที่ฝึกงาน เดินไป 15 นาทีก็ถึง

 

ตระเวนไปนั่นมานี่

ต้องฝึกนั่งรถเมล์จากหมอชิตไปที่อนุสาวรีย์ ไปหอพัก ไปนู่น มานี่

 

เจอเรื่องเปิ่นๆ มาก็เยอะ

เพราะว่าบ้านเราไม่มี McDonald

ก็เลยค่อนข้างเหวอ ที่เห็นโต๊ะอื่นลุกเอาถาดอาหารไปเก็บเอง

แถมยังกดซอสเอง ก็แหม ไม่รู้นี่หน่าว่าซอสมันออกทางไหน

เผลอรองผิดรูไปนิด

 

ห้องน้ำในเซ็นทรัลพระราม 3

จะล้างมือตรงอ่าง แล้วที่กดมันอยู่ไหนอ่ะ?

โอ๊ยยยย เวรกรรม ดันเป็นแบบเซ็นเซอร์

ดีนะเนี่ย ตอนนั้นไม่มีใครอยู่ข้างๆ

บันไดเลื่อนก็แบบว่า โอ๊ยเสียว

มองลงไปก็เห็นข้างล่างลึกมาก ใจไม่ดี

 

รถเมล์กรุงเทพ นี่ขนาดไม่ขึ้นรถเขียวแล้วนะ

ก็ขับซะหวาดเสียว จะรีบไปไหนกันเล๊า ช้าๆ มันก็ถึงเหมือนกันนั่นแหละ

นับถือจริงๆ ว่าเจ้ เจ้ทั้งหลายที่ใส่ส้นสูง ส้นแหลม ขึ้นรถเมล์

แถมยังไม่มีที่ให้นั่ง

ความสามารถในการทรงตัวพวกเจ้เยี่ยมมาก

ข้าน้อยขอคารวะ

 

ไปแหกปากร้องคาราโอเกะกับพี่

ร้องกันอย่างสนุกสนาน จนตู้ข้างๆ หันมามอง

แหม . . . ก็คนกำลังมัน

 

ขึ้นรถไฟฟ้าครั้งแรก

ว้าว ว้าว ว้าว มันไว๊ ไว ไว๊ ไว ไว๊ ไว ดีจัง

ชอบอ่ะ ไม่ต้องรอรถติด

 

รถไฟใต้ดิน

ความรู้สึกแรก คือ ถ้าเกิดมีใครปล่อยแก๊สพิษมีหวังได้ตายกันหมด

ถึงจะทำให้ดุดีแค่ไหน มันก็ใต้ดิน

มีแค่ทางเข้าทางออก แล้วก็บรรยากาศไม่เหมือนอยู่บนผิวโลก

อ่านะ ทำใจให้ชินซะดีกว่า

 

ไปเที่ยวพระที่นั่งวิมานเมฆ

ฟังมัคคุเทศน์บรรยายไป ก็ขนลุกไป

หลับตาเห็นภาพร.5 ประทับตรงนั้นบ้าง ตรงนี้บ้าง

ทรงเกาะราวบันไดขึ้น-ลงเหมือนที่เรากำลังทำอยู่

ได้มีโอกาสเดินตามรอยพระบาท ตามทางที่เคยเสด็จ

รู้สึกขลังมากมากเลย น้ำตาจะไหล

 

 

เกรดออก!

 

เทอม 1 ของปี 4 

ไม่เคยคิดเลยว่ามันจะสำคัญสำหรับอนาคตขนาดนี้

ก่อนหน้านี้ไม่เคยได้ F มาก่อน

และก็หวังว่ามันคงจะไม่ได้ในเทอมนี้

 

ถ่างตารอ ให้ถึงเที่ยงคืน

เพราะว่าจะเช็คเกรดได้ตั้งแต่วันนี้ ซึ่งก็ตั้งแต่เที่ยงคืน

 

ติ๊ก ต่อก ติ๊ก ต่อก ติ๊ก ต่อก

และแล้ว ก็เที่ยงคืน

แต่ยังก่อน รอให้ผ่านไปอีกซัก 10 นาทีแล้วกัน

เพื่อความชัวร์

 

เอาวะ... เที่ยงคืนสิบ

log in เข้าระบบ

โหหหหห หอยทากที่สุด

ยิ่งไปกว่านั้น 20 นาทีแรกเข้าไม่ได้เลย

error แล้ว ก็ error อีก

.... สงสัยเว็บจะเจ๊ง เพราะคนใช้เยอะเกิน

ก็แหม มีแต่คนอยากรู้เกรดของตัวเองทั้งนั้น

 

 ลองใหม่อีกที เที่ยงคืนสี่สิบ

เอ๊ย เอ๊ย เข้าได้เว๊ย

ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ เสียงหัวใจเราเอง ... ลุ้นซะ

 

เย้ เย้ เย้ เย้

ไม่ติด F 555555+

จาได้ไปฝึกงานแระเว้ยยยย

 

ปล. อนาจตัวเองจริงๆ

ถ้าต้องติด F เทอมนี้ แล้วมะไหร่จะได้เรียน และฝึกงานเหมือนชาวบ้านเค้าล่ะเนี่ย

เกิดเจือกติดวิชาที่ไม่เปิดเทอมหน้าอีก .... ซวยโคตรแน่นอน

เฮ้ นี่นี่ เราจะแก้ข่าว

ที่บอกว่าเมื่อคืนเราไม่ได้อาบน้ำน่ะ 

เข้าใจผิดทั้งเพ

 

แต่ทุกวันก็อาบมั่งไม่อาบมั่งอ่ะนะ 555

 

ตื่นหลังจากที่นอนไปได้แค่ 6 ชั่วโม ตั้งนาฬิกาปลุกทิ้งไว้

โทรไปหาคนคนนั้น ก็เลยลุกออกจากเตียงดีกว่า

เช็คความเคลื่่อนไหวของประชากรติดเกม ใน facebook

โล่งใจ ยังไม่ม่ใครมาขโมยผัก หรือว่าผลไม้ของเรา

แสดงว่าส่วนใหญ่ยังไม่ตื่น

งั้นก็ต้องปฏิบัติการขโมยตัดหน้าซะเลย

 

ยังไม่ทันอาบน้ำ

ก็นั่งเม้าท์กับแม่

บอกให้แม่รับทราบ ถึงเค้าคนนั้น

แม่ก็เป็นห่วง เตือน เล่าอะไรต่อมิอะไรให้ฟังอีกหลากหลาย

 

คุยกันยังไม่ทันเสร็จ พ่อกับพี่ก็กลับมาจากตัวจังหวัด

ได้ก๋วยเตี๋ยวเจ้าอร่อยมาฝากด้วย

 

เม้าท์หลังทานเสร็จด้วยเรื่องฝึกขับรถ

เจ้าคุณพ่อก็ออกปากว่า มาเลย เดี๋ยวพ่อสอน

ว้ า ว ว ว ว ว ว ว ว ว ว

รีบอาบน้ำ สระผม แต่งตัว

 

ทีแรกพี่เรากะจะเบี้ยว เปลี่ยนชุดนอนจะงีบกลางวันซะงั้น

ก็เลยต้องจรลีลงมา สอนเราขับอีกคน

สรุปว่า รถยนต์คันเดียว แต่คนขับ 3 คน

 

รื้อฟื้นของเก่าอีกนิดหน่อย

อาจไม่ได้ขับเก่งอะไรมาก

เอาเป็นว่า ออกตัวแล้วไม่ดับ ก็น่าจะโอนะ

 

เดี๋ยวจะไปหม่ำหม่ำหมูกระทะแหละ

เวรกรรม

หัวก็เพิ่งสระ ต้องไปนั่งรมควันอีก 

แต่ไม่เป็นไร

เรื่องปากเรื่องท้อง ย่อมมาก่อนอยู่แล้ว

555+

ล่วงเข้าเช้าของวันใหม่

ทำไมเราถึงมาสมัครบล็อกนี้ได้นะ?

ก็แค่เกิดอารมณ์อยาจะหาที่ระบาย ก็เท่านั้นเอง

ช่วงนี้มีอะไรให้ต้องคิดหลายเรื่อง

รู้สึกว่าถ้าเก็บไว้เฉยๆ จะเยอะเกิน

หาทางให้มันออกมามั่งดีกว่า

 

ทีแรก เราไม่ได้ตั้งใจจะใช้ exteen หรอกนะ

แต่ก็ใช่ว่าจะเคยใช้้ของที่อื่น 

แค่คิดว่าอยากได้อะไรที่เป็นไทยไทย

เผื่อว่า ...จะมีพวกชอบติดตาม ตามค้น ตามคุ้ย จนเจอเราอีก

 

ยังทำอะไรไม่เปนเลย

ไม่คุ้นชินกับหน้าตา รู้สึกผิดที่ผิดทางชอบกล

 

ก่อนสมัครทีนี้ เราได้อ่านกระทู้ที่ใครก็ไม่รู้ตั้งไว้

บอกว่า ทำไมถึงมาสมัครบล็อกของที่นี่

แต่ละคนใช้คำย่ออะไรกันเนี่ย? เราไม่เห็นเข้าใจเลย

ฟิค นี่หมายถึง ฟิคชั่นรึเปล่า?

ทำไมต้องย่อด้วยน๊า

ใช้เต็มๆ ทีเถ๊อะ

 

ถือว่าประเดิมก็แล้วกัน

เริ่มง่วง

น้ำไม่อาบ ซกมกตามเคย

555+